| Thema: | De ouderdom komt met gebreken |
| Tekst: | Prediker 12: 1-7 |
| Tekstgedeelte(n): | |
| Door: | Ds. J.W. Roosenbrand (predikant gereformeerde kerk vrijgem. Groningen-Oost) |
| Gehouden te: | Groningen-Oost op 19 juli 1998 |
| Behoort bij preek: | Pre12v01 |
Spreekwoorden typeren het leven. Ze openen je ogen voor een stuk van de werkelijkheid die je anders misschien over het hoofd zou zien. Zie het boek Spreuken. Ook Prediker wil inzicht geven in hoe onze wereld in elkaar zit. Hij belicht vooral de sombere kant van het leven. IJdelheid der ijdelheden!
De ouderdom komt met gebreken
|
1. De beschrijving in Prediker 12 is vol mededogen, invoelend. Het geeft ons begrip voor de moeite van het ouder worden. Vers 1: het zijn jaren waar u geen zin meer in hebt. Het hoeft allemaal niet meer. Het licht is gedimd. Eigenlijk is het altijd bewolkt, altijd een bedrukte stemming.
Vers 3-4 (5) kun je lezen als schildering van een groot huishouden, een klein dorp dat helemaal is uitgeleefd,
geen jeugd, een paar oude mensen. Maar in tweede instantie is het ook een beeld van het menselijk lichaam dat
verzwakt. De wachters zijn de armen waarmee je indringers je van het lijf hield. De sterke mannen zijn je benen die
je krachtig maakten en overal brachten waar je wilde. De maalsters zijn de tanden. Zij die uit de vensters zien, je
ogen. De deuren naar de straat, het contact met het volle leven loopt via je oren (maar je wordt steeds dover). De
stem verzwakt, je hoort geen hoge tonen meer. Je bent bang de straat op te gaan. Voor je het weet struikel je. De
amandelboom bloeit (een prachtige witte haardos), maar verder bent u als een zich voortslepende sprinkhaan: vel
over been, amper beweging. Er is geen kruid (kapperbes) tegen gewassen.
Het prachtige luxe interieur (een gouden lamp aan een zilveren ketting) gaat kapot: het (levens)licht dooft. De
moderne watervoorziening is kapot, het (levens)water stroomt weg (vers 6).
We merken hier hoe de HERE de kwetsbaarheid van ons verwoordt en kent.
Het kan ons helpen ons in te leven, en mee te leven met onze ouders of grootouders, of met mensen van wie de ouders
hulpbehoevend worden of dementeren, of met werkers in de gezondheidszorg.
2. We worden er ook bescheiden door. We ontlopen het lijden van anderen niet meer, maar zien het als een spiegel van onze eigen schuld: zo is het leven geworden door onze zondeval. Ons houvast ligt niet in onze gezondheid en onze kracht, maar alleen in Christus. Dat kan ons helpen om niet langer krampachtig net te doen alsof we altijd jong en sterk zullen zijn. Stof zijn we en tot stof zullen we worden. We buigen ons hoofd onder het oordeel van God.
3. Het geeft ons ook verlangen naar de wederkomst van Christus, die onze sterfelijke lichamen nieuw zal maken, 2 Korintiërs 5. Prediker dacht misschien bij het 'eeuwig huis' nog alleen maar aan de begraafplaats, maar met Paulus mogen wij denken aan een hemels lichaam dat God heeft klaargelegd voor ieder die bij Christus hoort.
| Prediker 12: 1-7 | Psalm 103: 14-18 | |
| 1 Korintiërs 15: 42-58 | 2 Korintiërs 4: 16-5: 10 | Exodus 20: 12 |
http://www.prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar
© Copyright Preken die Spreken / Speaking Sermons / Pregação Viva,
2001-2012.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar
gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke
toestemming van Richard J.C. Vos en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging
ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens diezelfde zondagse eredienst,
of ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.