Seks, liefde en trouw

Thema:

Seks, liefde en trouw

Tekst: Hooglied 6: 3
Tekstgedeelte(n):

Genesis 2: 18-25
Hooglied 4: 1 - 5: 1
Hooglied 6: 3

Door: Ds. J.W. Roosenbrand (predikant gereformeerde kerk vrijgem. Groningen-Oost)
Gehouden te: Groningen-Oost op 3 februari 2002; Driesum CA op 3 februari 2002
Extra: Preekbegeleider

Aanwijzingen voor de Liturgie

Votum en zegengroet
Ps. 85: 3-4
(Ochtenddienst: Wet)
(Ochtenddienst: Lied 456: 3)
Gebed
Lezen: Genesis 2: 18-25; Hooglied 4: 1 - 5: 1
Lied 473: 1-2, 5-6, 10
Tekst: Hooglied 6: 3
Preek
Lied 481
(Middagdienst: Geloofsbelijdenis)
(Middagdienst: Lied 456: 3)
Gebed
Collecte
Ps. 95: 1-3
Zegen
 
 
Je kunt tegen deze preek en deze dienst op twee manieren aankijken.
Je kunt zeggen: het is een geweldig ouderwets onderwerp: geen seks voor het huwelijk, en als je wel seks wilt, dan moet je netjes eerst naar het stadhuis, om te trouwen.
Ja, zo zou je het kunnen samenvatten.
Maar ik vind het een samenvatting van niks.
Daarom vat ik het zelf liever anders samen: ik wil je uit de bijbel laten zien dat er een alternatief is voor vrije seks, dat God iets beters voor je heeft weggelegd op seksueel gebied dan dat je doet wat nou eenmaal hartstikke lekker is. Ik hoop dat het me een beetje lukt om niet zozeer een serie ouderwetse verbodsbordjes te plaatsen, maar om een richtingwijzer te zijn naar een veel bevredigender manier van met seks omgaan. En dat komt dan voor volgelingen van Christus hierop neer: dat je seks niet langer ziet en beleeft als iets waar je niet zo moeilijk over moet doen en wat alleen maar hartstikke lekker is, maar dat je het samen met een ander gaat beleven als iets dat je helemaal verbindt aan elkaar, dat diepte aan je relatie geeft. En dat betekent dan ook dat als je er samen aan toe bent om dat helemaal te beleven, dat je je dan ook voor 100% op de ander durft vast te leggen. Ik ga voor jou, en jij gaat voor mij, en we gaan samen voor God.
Misschien denk je dat het er niks mee te maken heeft, maar ik vind dat het er alles mee heeft te maken: van seks genieten begint met dat je eigendom bent van Jezus Christus. Jij, en je vriendin, of je vriend, je man of je vrouw.
Trouwens, echt genieten van alles, en er zijn gelukkig veel meer dingen dan seks alleen waar je van genieten kunt, begint hiermee. Net zoals je een schilderij soms nog mooier vindt als je de schilder goed kent, gaat dat ook met de schepping: het is nog mooier als je een band hebt gekregen met de Schepper.
Dat is mijn eerste vraag aan jou en aan u, kun je in je relatie met Christus ook zeggen wat er hier in Hooglied staat van je liefdesrelatie met je vriend of vriendin: 'van mijn geliefde ben ik en van mij is mijn geliefde?' (Hooglied 6: 3). De bijbel nodigt je uit om in die liefdesrelatie met Christus te treden.
Dat is zoiets geweldigs, als je dat mag kennen, dat Jezus je geliefde is, van wie je houdt, en die van jou houdt.
Dat Jezus niet alleen iemand is die met de bijbel aankomt en zegt: hé, dat mag niet, maar iemand die zegt: Ik hou van je, kom je bij Me?
Dat Hij iemand is die tegen je zegt: wat er ook gebeurd is, jij hoort bij Mij en wij maken er iets moois van in het leven, Ik ga met je aan de slag en let op, je wordt er alleen maar mooier op als je me volgt.
Ken je God niet alleen als de Baas, als de rechter die alles ziet, maar ken je Hem als degene die jou wil vormen, zoals klei in de hand van de pottenbakker.
Over klei gesproken, let er eens op in de eerste hoofdstukken van de Bijbel hoe God de mensen vormt.
Hij vormt van alles, dieren, planten, een complete inrichting. En ten slotte eigenhandig de mens, en dan zegt Hij: die maak Ik naar mijn beeld. Die moeten iets van Mij krijgen, als Ik naar mensen kijk, dan wil Ik iets van mezelf terugzien. En dan vormt Hij de mensen, en dan zegt de Bijbel meteen: als man en vrouw vormt Hij hen, mannelijk en vrouwelijk.
Eerst is de man alleen, en alleen is niet goed. Dat kan de bedoeling niet zijn, en langzaamaan ontdekt Adam dat ook.
En dan valt hij in een diepe, diepe slaap, en als hij wakker wordt, dan kan hij zijn ogen niet geloven. 'Wo, man', zegt hij dan, hij ziet iets van zichzelf in haar, in haar wordt hij volledig. Zij staat naast hem, kan tegen hem op, is zijn gelijke en daarin vult ze hem aan, zodat hij compleet is, en dat wederzijds.
Het past precies, en dat slaat niet alleen op hun geslachtorganen, ja ook dat, dat hoort er ook bij, bij die verrukking, dat op elkaar aangelegd zijn. Dat je bij elkaar en in elkaar past. Dat je aangetrokken wordt naar elkaar. Maar het is meer: dat je leegte wordt aangevuld, dat je de ander mag vervullen.
Samen zijn ze het beeld van God. Ja, ook als je niet getrouwd bent, ben je het beeld van God, iedere christen mag dat beeld laten zien.
Maar voor vandaag sta ik er ook bij stil dat -in het samen man-vrouw zijn- we ook iets van het beeld van God ontvangen, van God die liefde is in eigen persoon.
En dan staat er in Genesis: ze waren naakt maar ze schaamden zich niet voor elkaar. Dat is mooi om eens over na te denken. Ze stonden daar met zijn beiden in hun blootje tegenover elkaar. Maar ze sloegen hun ogen niet neer. Ze hadden niks te verbergen voor elkaar.
Wij wel, gelukkig hebben we vandaag hier in de kerk allemaal kleren aan. Wij voelen ons niet veilig voor elkaar, voor de blikken van een ander. Kleding biedt bescherming, maar dat hadden zij niet nodig. Ze waren doorzichtig voor elkaar, die naaktheid zonder schaamte dat was een uitnodiging tot contact, niet alleen tot seksuele gemeenschap, dat ook, maar meer, in gebed, in een openheid naar elkaar. Die onbevangen naaktheid nodigde uit tot intimiteit, je veilig weten bij elkaar. Je hoeft niet bang te zijn dat de ander je pijn doet, dat hij je pakt of verkracht, of vuile dingen denkt, of je verleidt tot dingen die je zelf niet wilt, nee, ze waren naakt, en ze schaamden zich niet voor elkaar.
Wat een veiligheid.
Zo heeft je Schepper het bedoeld.
En we weten allemaal dat dat vandaag ver te zoeken is. Die veiligheid vind je ook binnen een huwelijk niet automatisch, die moet je zorgvuldig en met liefde opbouwen. En die stelt ook dan nog geregeld teleur.
Maar het kan wel. Daarom staat dat zinnetje er voor. En denk eraan dat dat zinnetje geschreven is nadat Adam en Eva zich wel voor elkaar gingen schamen en dat dat zinnetje is geschreven voor onze tijd, waarin zo veel schaamte is en waarin we zoveel voor elkaar te verbergen hebben, en toch: 'daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw; zij zullen één zijn'. De diepste eenheid met een mens vind je volgens Gods bedoeling niet met je moeder die je 9 maanden gedragen heeft, nee, die eenheid haalt het niet bij de eenheid die je vinden mag bij een vrouw met wie je een nieuwe start maakt, en bij wie je het gevoel mag krijgen dat je eigenlijk thuis komt, één wordt.
En daarna dan die zin dat ze zich niet schaamden, dat is toch ook een belofte voor ons: het is nog steeds mogelijk als je met je man of vrouw één eenheid gaat vormen, van veiligheid en intimiteit.
Ondanks alles. Ondanks de breuk met God die er daarna tussendoor kwam.
Dat lezen we ook in dit boek van het begin, Genesis, dat het goed fout ging, dat men zich ging schamen voor elkaar, dat er een vloek over deze mooie schepping kwam te liggen: ook op het gebied van de seksualiteitsbeleving. De man zal heersen over de vrouw. Terwijl ondertussen ook van de kant van de vrouw de begeerte naar de man uitgaat, wat vaak zo wordt uitgelegd dat zij ook probeert hem in te palmen en naar haar hand te zetten.
Dat kennen we vandaag toch wel?
Dat heersen over de ander: dat je iemand uitkleedt met je ogen, dat een meisje zelfs niet veilig bij je is als ze netjes gekleed is, je kijkt er dwars doorheen.
Of dat iemand zich bloot aan je geeft, letterlijk, zich gedeeltelijk of helemaal voor je uitkleedt, zonder schaamte, maar het is geen uitnodiging om intiem met elkaar te worden. Het is alleen om seks met elkaar te hebben.
Dat ken je toch wel dat jongens (of meisjes) stoer zitten te kletsen hoeveel ze er gescoord en hoe vaak ze het gedaan hebben?
Dat lijkt in de verste verte niet op wat Gods bedoeling was, en het lijkt ook niet op wat je hart werkelijk bevredigt. Want de leegte blijft. Een vrouw is geen mannin meer, iemand die een ander aanvult en met hem optrekt en zijn partner wordt, zijn maatje, maar je gebruikt elkaar om van iets lekkers te genieten en dat is het.
En hoeveel mensen zitten met een kater achteraf. Juist omdat er op dat gebied geen eerlijkheid is geweest, omdat die seksualiteit, die zo lekker is, die zo machtig is, die zo'n krachtige drift kan zijn in ons lijf, juist omdat het niet in ingebed in dat, wat het boekje Hooglied een paar keer zo onder woorden brengt: van mijn lief ben ik, en mijn lief is van mij.
Over dat boekje Hooglied gesproken, het lied van de liederen, we lazen een stukje van de verrukking van dat meisje over die jongen, van de bruid over de bruidegom en andersom. Als je even door de oosterse beeldspraak heen kunt kijken, dan kun je daar wel wat herkenning in vinden ook voor vandaag.
Lees dan even mee hoe hij in het vierde hoofdstuk haar lichaam bezingt, haar gezicht, ogen, mond, haar dansende borsten, haar lippen die naar honing smaken. Maar ik doe nu speciaal op vers 12: mijn zuster, mijn bruid, (mooi toch, die tederheid, die verwantschap die hij voelt, ik hoor er zelfs iets in van geestelijke eenheid, kinderen van eenzelfde Vader in de hemel) mijn zuster mijn bruid, de vrouw voor wie ik gekozen heb, je bent een goed gesloten tuin, een ommuurde hof, een verzegelde bron, je bent een paradijs.
Dat is een lofzang op haar maagdelijkheid, dat ze zich nog niet met een ander, laat staat met iedereen heeft afgegeven, dat hij de eerste is die het zegel mag verbreken, dat hij de eerste en de enige is in haar leven die de bloemen gaat plukken.
Dit is iemand die gekozen heeft voor True Love Waits. Ware Liefde Wacht.
En dan ben je er ook helemaal voor elkaar. Je bewaart jezelf voor die ene, die God vroeg of laat in je leven gaat geven. Als meisje, maar net zo goed als jongen.
Natuurlijk was die cultuur anders, en de mogelijkheden waren toen veel kleiner dan nu als je alleen op kamers woont, als je studeert en iedereen doet het, zeggen ze, dus wat let je, als je de stad in gaat, en je kunt iemand versieren, en het klikt en je hebt er allebei wel zin in, waarom ook niet, als je het maar veilig doet.
Nee, dat zal toen minder voorgekomen zijn dan nu, maar het is niet alleen cultuur en eigenaardigheid van toen, het is ook iets van aanvoelen wat paradijselijk is, wat is zoals God het bedoeld heeft.
En dan lees je in Hooglied 4: 16 - 5: 1 dat zij zich geeft, dat hij komt, en dat ze zich aan elkaar helemaal geven, ik lees het als een poëtische beschrijving van de liefdesnacht.
En dan die oproep, die uitroep, vrienden: eet en drink de liefde tot je er dronken van wordt, dit stijgt je naar het hoofd. Dit gaat boven jezelf uit. Dat kun je iedereen aanraden.
Willen jullie zo misschien naar deze preek luisteren, als een uitroep en een uitnodiging om op zo'n manier met liefde en seksualiteit om te gaan, zorg dat je er dronken van wordt, zorg dat het een feest is, niet even iets tussendoor, niet even iets dat je doet met wie maar wil, maar dat je het doet met die ene, die kan zeggen: mijn lief je bent van mij, helemaal van mij, en ik ben van jou, helemaal van jou, niet voor een uurtje, niet voor één nacht, maar voor altijd, voor mijn leven.
Dit is natuurlijk allemaal heel verheven, en heel dichterlijk en heel romantisch, maar we weten ook allemaal dat dit niet voor het oprapen ligt, zo'n diepe relatie, zo'n diepe beleving van beide kanten van een vervullende en diep bevredigende seksuele liefdesrelatie.
We kennen dan ook passages in de bijbel die sterk waarschuwen, omdat de seksuele drift ook enorm krachtig is en met je aan de haal kan gaan. Je hebt zelfbeheersing nodig, en dat kan verkeerd gaan, en dat gaat geregeld verkeerd. Maar dan kun je terugvallen op Christus, op zijn vergeving, op zijn Geest. En dan mag je opnieuw beginnen, met elkaar en met Hem.
Mag ik daar even bij stil staan? Ik begon met de vraag of je werkelijk Jezus Christus kent als je geliefde, met wie je het leven deelt. En ik weet dat er velen zijn die in de kerk komen en die ook echt in God geloven, maar die dat niet kennen. Die niet die radicale toewijding hebben aan Christus. En dat kan verband houden met je seksuele leven. Wanneer je weet dat je op dat gebied (of op wat voor gebied dan ook) een gedrag koestert waar je Hem buiten houdt, dan kan je die toewijding ook niet ontvangen, niet geven. Want dan zit er wat tussen. Ik zou je willen oproepen, als je in je persoonlijke seksuele leven, of in je seksuele relatie met zijn beiden, voor je huwelijk, maar ook in je huwelijk, dingen hebt die tussen God en jou en jullie in staan, om dat eerlijk aan elkaar en aan God te belijden en er mee te kappen en een nieuwe start te maken, en dan tegen Hem te zeggen: U mag getuige zijn van mijn leven, U mag alles zien, en alles wat ik doe, dat doe ik met U van nu af, radicaal.
God mag getuige zijn, zei ik.
Dat heeft ook nog een andere betekenis. Bij een huwelijk heb je getuigen. Dat maakt het officieel. Je kunt elkaar je jawoord geven, waarbij je alleen met zijn beiden getuige bent. Maar door er getuigen om heen te zetten, maak je het officieel. Dan ligt het helemaal vast. Dan mag een ander je er ook aan houden.
Dat is in de bijbel ook altijd de manier waarop op het huwelijk gesproken wordt. Je geeft elkaar een jawoord, maar daar zijn anderen getuigen van. Er staat een familie omheen, een gemeente, een overheid.
In Maleachi 2: 14-15 lees ik dat God echt kwaad is dat mensen elkaar in de steek laten en hun jawoord niet nakomen, en dat, zegt de Here dan, dat terwijl de Here getuige is geweest van dat je haar je trouw beloofde toen ze je vrouw werd.
God is overal getuige van. Ook wat je elkaar in het oor fluistert. Hij hoort het, Hij houdt je eraan. Als jij met haar in bed ligt en fluistert dat je van haar houdt en altijd bij haar blijven zal, dan hoort Hij dat. Hij ziet je als een leugenaar als je je daar niet aan houdt.
Maar in Maleachi betekent het nog wat meer. Dan verwijst het ook naar het officiële moment. Je hebt als getuige je ouders misschien, of je beste vrienden, maar God is er ook als getuige. Je staat er (als je bij de overheid je trouw aan elkaar belooft en je handtekening zet) je staat daar voor God. Hij is getuige.
In Matteüs 19 lezen we dat Jezus ook zo duidelijk vasthoudt aan je beloften die je gegeven hebt. Hij wijst dan terug naar die woorden uit Genesis 2, over dat een man met zijn vrouw een nieuwe start maakt, nadat hij zijn ouders verlaten heeft, en dat ze één zullen worden. En dan zegt Jezus, let daar eens op, wat God heeft samengevoegd, dat moet een mens niet weer scheiden. En dat God mensen samenvoegt, dat doet Hij niet alleen door je leven zo te leiden dat je elkaar ontmoet, nee, dat doet Hij vooral op het moment dat je met Hem als getuige, voor de overheid staat en je officiële jawoord geeft. Als de overheid je verbindt als man en vrouw "dan verklaar ik u hierbij in de naam van de wet tot man en vrouw", dan spreekt God die woorden, via de overheid als zijn dienares. Dan kun je met recht zeggen: dan heeft God je samengevoegd.
Dan ligt het vast. Dan heb je met vele mensen en met God zelf als getuige je jawoord aan elkaar gegeven.
Dan is je persoonlijke jawoord (waar je je ook aan houden moet) maar dan is het ingebed in een wettelijk kader, dan ben je gehouden de wet te volgen, dan is je huwelijk geregistreerd in het stadhuis en in de hemel. Dan mogen anderen je aan je belofte houden.
Het beroerde is ondertussen wel momenteel dat de overheid zelf van die verplichting zo weinig werk maakt. Als je dan later uit elkaar wilt, dan kan dat. Het kost wat moeite, iets meer dan wanneer je alleen maar samenwoont, maar het kan, desnoods eenzijdig. En eerlijk gezegd maakt dat gegeven het verschil tussen samenwonen en officieel trouwen ook steeds kleiner. Zeker als je je samenwonen ook nog contractueel vast legt bij een notaris en allerlei dingen zwart op wit regelt.
Laten we in elk geval juist ook daarom zoveel mogelijk huwelijken in de kerkdiensten voor Gods aangezicht aan Hem opdragen en als gemeente die belofte nog eens aanhoren, van liefde en trouw voor het leven, en elkaar daarbij helpen om die belofte te houden.
Maar maak er wel officieel werk van.
Zo doet God dat zelf ook. Hij houdt van ons. Absoluut. Hij fluistert het u toch in, in de intimiteit van de vertrouwelijke omgang met God, de Geest zegt het ons voor: zeg maar Abba, Vader, Pa tegen God. Maar dat niet alleen: Hij heeft het ook officieel geregeld, toen Christus publiek aan het kruis stierf en uitriep: Het is volbracht! En om het te verzegelen en officieel te onderstrepen had Hij van te voren een brood genomen en de beker en het nieuwe verbond bevestigd: en dat doet Hij telkens als de beker rond gaat: deze beker is het nieuwe verbond. Zie je? Dan verzegelt Hij zijn hoogstpersoonlijke liefde, op deze officiële manier, heel plechtig met het sacrament.
En dat doe je ook als je trouwt.
Zo kun je het ook mooi uitleggen aan anderen, die het misschien vreemd vinden dat je gaat trouwen, zo jong al, en niet eerst een paar jaar gaat samenwonen. Waarom eigenlijk? Omdat je je ware gevonden hebt. Je hoeft niet te wachten maar je wilt je er graag nu al op vastleggen, helemaal voor 100%, dat je voor deze ene gaat, nu en altijd. Waarvoor leg je dat niet uit: ik wil alleen maar seks beleven en naar bed met iemand op wie ik voor 100% aan kan. We zijn zeker van elkaar. En daarom leggen we ons erop vast.
En dan komt ik dus terug op het begin: in die relatie, waar je je echt publiek en officieel op vastgelegd hebt, in die relatie beleef je dan ook je seksuele eenwording, de intimiteit die zijn hoogtepunt vindt in de seksuele gemeenschap.
Dat is veilig vrijen.
Veilig vrijen, heeft niet alleen met condooms te maken en allerlei technieken. Het heeft te maken met geborgenheid bij elkaar. Met veilig zijn, en dat ook vastgelegd hebben. Het heeft te maken met liefde, met iemand die voor jou gekozen heeft, zoals hij of zij nog nooit voor iemand anders gekozen heeft.
Mijn geliefde is van mij, dat heeft hij mij in het oor gefluisterd, en ik ben van hem, dat weet hij van mij, en er is geen weg terug, dat willen we niet eens meer, daar houden we elkaar aan.
We weten dat er steeds meer mensen zijn, ook gemeenteleden, die niet meteen gaan trouwen, maar eerst samenwonen.
Ik zou jullie willen zeggen: gefeliciteerd dat je iemand hebt gevonden met wie je je leven wilt delen, alles. En juist daarom vraag ik je meteen ook: overdenk eens met elkaar wat ik nu vanuit de bijbel en de navolging van Christus heb aangegeven. Lees de bijbelgedeelten eens rustig door op de preeksamenvatting, en bid erover. Zoek mensen op met wie je er eens stevig over van gedachten kunt wisselen.
Ik zou je willen uitdagen om alsnog God officieel getuige te laten zijn van je relatie, en ons allemaal uit te nodigen er bij van de partij te zijn.
En tegen mensen die netjes getrouwd zijn, zou ik willen zeggen: gefeliciteerd: God was getuige van uw beloften. Mag Hij ook getuige zijn van wat u ervan maakt, van uw trouw? Zet u zich er nu ook echt voor in om uw man tot zijn recht te laten komen, om uw vrouw tot haar ontplooiing te laten komen? Ook in seksueel opzicht! Zoals Paulus zei: je hebt als man te beschikken over het lichaam van de vrouw. Wow! Ja, maar lees je wel verder dan: je hebt als vrouw te beschikken over het lichaam van je man. En onthoud dat elkaar niet! Geef je aan elkaar. Je bent er voor bestemd om elkaar ook in seksueel opzicht te dienen, te laten genieten. Praat u daar wel eens over met elkaar?
En mag ik tegen mensen zeggen die niet getrouwd zijn: gefeliciteerd. Ja, laten we niet zielig gaan doen. De hoofdzaak in ons leven is dat we bij Christus mogen horen. Hij zegt tegen u en jou: je bent mijn geliefde en Ik hou van je, en Ik vind het heerlijk dat jij van Mij houdt.
En als je onderweg bent naar een huwelijk, misschien heb je al een vriend of vriendin, misschien hoop je ooit iemand tegen het lijf te lopen, zou je niet God een gelofte willen doen, dat Hij altijd nummer 1 blijft in je leven? Ik noemde net die beweging Ware Liefde Wacht. Die stimuleren jongeren om voor zichzelf, voor God, voor hun ouders, en vrienden de gelofte te doen dat ze zich zullen onthouden van seksuele gemeenschap tot ze ooit getrouwd zijn. Daar zit iets moois in. Je legt je erop vast. Je zet je handtekening er ook voor. Letterlijk.
En dan krijg je verkering en dan merk je dat dat verdraaid moeilijk wordt, maar je hebt je woord gegeven, en met zijn hulp en zeker ook met hulp van elkaar ga je ervoor.
Niet uit burgertruttigheid, maar uit overtuiging. Ik ben van Christus, met hart en ziel en met heel mijn lijf. En daar ga ik voor. En ik geef me pas aan iemand als ik echt zeker van haar of hem ben, als hij of zij zich ook verplicht heeft tegenover mij om altijd bij me te blijven.
Daar is best moed voor nodig. En altijd leef je van vergeving.
Maar het kan, je kunt in je eentje en samen met elkaar een tegenbeweging op gang houden in onze cultuur, door te zeggen: ik doe er niet aan mee, ook al vindt iedereen het in de samenleving en ook in de kerk normaal, want hoeveel schijnheiligheid komt er niet voor onder kerkgangers, maar ik doe er niet aan mee. Voor mij is seks geen genotartikel, voor mij is het uitdrukking van liefde en trouw, met de vrouw van mijn hart en met de man van mijn dromen.
Er zijn heel wat dingen waar je spijt van krijgt. Ook op seksueel gebied. Maar ik ben ervan overtuigd dat je hier nooit spijt van zult krijgen.
Zo waarlijk helpe ons God almachtig.

Amen.

Terug naar

Terug naar Preken die Spreken
border

http://www.prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar